About Me

16 sı ve Sonrasında Görünen Hava!
Bu yıl da biterken...
23 Aralık soğuk ve kar
Sevgili günlük...
Yonverter: Youtube'u Eğlenceye Dönüştürün!
Sinan Meydan'dan İki Kitap Daha
Genelimize Hitap Ediyor!
Dağlardaki Çocuklarımızdan!
World of Warcraft: Mists of Pandaria
TÜRKİYE’DE SPOR VE SPORCU

Last Posts

Hoşgeldiniz
EDEBİYAT TERİMLERİ SÖZLÜĞÜ
TÜRK EDEBİYATI'NDA "GAZEL"
CAHİT SITKI TARANCI
ATİLLA İLHAN

Archive

2011 (10)
 April (10)

Popular Posts

CUMHURİYET DÖNEMİ TÜRK EDEBİYATI ÖLÇME DEĞERLENDİRME 2
CUMHURİYET DÖNEMİ TÜRK EDEBİYATI ÖLÇME DEĞERLENDİRME 1
DİVAN EDEBİYATI ÖLÇME DEĞERLENDİRME TESTİ
YAHYA KEMAL BEYATLI
ORHAN VELİ

Comments

İbrahim YILDIRIM: Sevgili kardeşim, bilgiyi payl...
İbrahim YILDIRIM: Sevgili kardeşim, bilgiyi payl...
Murat: Slm siteniz çok güzel olmuş ba...

Search


HALK EDEBİYATI KAYNAKLARI :

1) Kaynaklar (Mehmet AÇA) 2) Araştırmaların Tarihi (M. Öcal OĞUZ) 3) Araştırma Yöntemleri (Metin EKİCİ ) 4) Anonim Halk Edebiyatı (Mehmet AÇA - A. Müge ERCAN) 5) Aşık Edebiyatı (Dilaver DÜZGÜN) 6) Tekke – Tasavvuf Edebiyatı (R . Bahar AKARPINAR – M. ARSLAN) 7) Halk Şiirinde Tür ve Şekil (Mehmet AÇA) 8) Gelenekten Geleceğe Halk Edebiyatı (Gülin Ö. EKER )

YENİ TÜRK EDEBİYATI KAYNAKLARI :

1) ABDÜLHAK HAMİD TARHAN (1991), Bütün Şiirleri 1, İstanbul: Dergah Yayınları 2) AKAY, Hasan (1998), Tanzimat Sonrası Türk Edebiyatında Yeni Fikirler, İstanbul: Kitabevi. 3) AKI, Niyazi (1989), Türk Tiyatro Edebiyatı Tarihi I. Başlangıçtan Cumhuriyet Devrine Kadar, İstanbul: Dergah 4) AKTAŞ, Şerif (1996), Yenileşme Dönemi Türk Şiiri ve Antolojisi I, Ankara: Akçağ Yayınları 5) ALANGU, Tahir (1959), Cumhuriyetten Sonra Hikâye ve Roman I, İstanbul: İstanbul Matbaası. 6) AKTAŞ, Şerif (2001), Yazılı ve Sözlü Anlatım (Kompozisyon Sanatı), Ankara: Akçağ Yayınları 7) AYTAŞ, Gıyasettin (2002), Tanzimat’ta Tiyatro Edebiyatı Tarihi, Ankara: Akçağ Yayınları. 8) ÇETİN, Nurullah (2007), Roman Çözümleme Yöntemi, Ankara: Öncü Kitap 9) ENGİNÜN, İnci (2002), Cumhuriyet Dönemi Türk Edebiyatı, İstanbul: Dergah Yayınları 10) ENGİNÜN, İnci (2006), Yeni Türk Edebiyatı Tanzimat'tan Cumhuriyet'e (1839-1923), İstanbul: Dergah Yayınları 11) KAPLAN, Mehmet (1997), Hikâye Tahlilleri, İstanbul: Dergah Yayınları 12) KIYMAZ, Ahmet (2000), Romanda Millî Mücadele (1918-1928 Arası), Ankara: Akçağ Yayınları

DİVAN EDEBİYATI KAYNAKLARI :

1) AKALIN, L. Sami (1966), Edebiyat Terimleri Sözlüğü, İstanbul: Varlık Yayınevi. 2) BANARLI, Nihat Sami (1977), Resimli Türk Edebiyatı Tarihi I-II, İstanbul: MEB Yayınları. 3) BAYRAKTUTAN, Lütfi (1998), Edebi Sanatlar: Açıklamalar ve Örnekler, Balıkesir: Akademi Yayınları. 4) BELVİRANLI, Ali Kemal (1965), Aruz ve Ahenk, İstanbul: Selçuk Yayınları. 5) CENGİZ, Halil Erdoğan (1967), Açıklamalı-Notlu Divan Şiiri Antolojisi, Ankara: Başnur Matbaası 6) ÇALIŞKAN, Adem (1992), Fuzûlî'nin Su Kasidesi ve Şerhi, Ankara: Diyanet İşleri Başkanlığı Yayınları. 7) KURNAZ, Cemal (1997), Divan Edebiyatı Yazıları, Ankara: Akçağ Yayınları. 8) MACİT, Muhsin (1996), Divan Şiirinde Ahenk Unsurları, Ankara: Akçağ Yayınları 9) OKTAY, Ahmet (2000), Eski Türk Edebiyatında Mazmunlar ve İzahı, Ankara: Akçağ Yayınları.

27 Apr 2011




27 Apr 2011

 


AÇIKHECE
Türkçe sözcüklerde sesli harf ile belirtilen kısa heceler. Örneğin a-na-do-lu, a-şı-la-ma gibi. Arapça ve Farsça’da ise sözcüklerde sesli harflerle yazılmayıp hareke ile gösterilen kısa hecelere verilen isim. Örneğin ka-de-me, ha-se-ne gibi. Aruz vezninde bütün açık heceler kısa hece olarak kabul edilir.

AÇIKLAMA
Edebi bir eseri geniş okuyucu kitleleri için anlaşılabilir hale getirmek için yapılan yazılı çalışmalar. Sanatçılar eserlerinde anlamı herkes tarafından bilinmeyen sözcükler, deyimler, durumlar ve düşüncelerle, sanatlar kullanır. Bunların her biri bir olay, bir durum ya da düşünceyi ifade eder. Okuyucu bunları çözmeden eserin bütününü anlayamaz. Açıklamanın amacı bu anlamayı sağlamaktır.

AÇIKLIK
Bir metinde belirtilmek istenen duygu ve düşüncelerin kolay, anlaşılır, herhangi bir ek yoruma açıklamaya gerek kalmadan kavranılabilir olmasıdır.

ADAPTE
Herhangi bir dilde yazılmış bir eseri, başka bir dile yer ve kişi adlarını değiştirerek, olayları örf ve adet, duyuş ve düşünüş bakımından aktarıldığı dili konuşanların hayatına uygulamak yöntemli serbest çeviri tarzıdır. Türk edebiyatında daha çok tiyatro eserlerinde kullanılır. Örneğin Tanzimat edebiyatı yazarlarından Ahmet Vefik Paşa’nın Moliere’den yaptığı adapteler gibi.

AĞIZ
Bir anadilin herhangi bir şivesi içinde var olan söyleyiş farkıdır. Ağızlarda dilbilgisi ve sözcükler farklı değildir ancak bazı sesler değişik söylenir. Rumeli ağzı, Karadeniz ağzı gibi.

AHREB ve AHREM
Rubai vezinlerinin ana ölçüsüdür. Mef’ulü ile başlayanlara ahreb, mef’ulün ile başlayanlara ahrem denir.

AHSENÜ’L KASAS
Kıssaların, hikayelerin en güzeli. Bu deyim, Kur’an-ı Kerim’de Yusuf Suresi’nde geçen Yusuf kıssasını anlatır.

AKD Ü HALL
Düğümleme ve çözülme. Divan edebiyatında nesir bir eseri nazma çevirmeye akd, nazım bir eseri nesire çevirmeye hall denir.

AKICILIK
Sözcük ve cümlelerin dile takılmadan kolayca okunabilmesi için anlatılmak istenen düşüncenin rahatlıkla anlaşılır şekilde ifade edilmesi. Akıcılık, düşüncelerin bir düzenleme kapsamında sıralanması, bu düşüncenin herkes tarafından bilinen ve kolay söylenebilen sözcüklerle anlatılması, cümlelerin kısa ve yapı bakımından doğru olması ile sağlanır. Akıcılık, içerikten çok bir üslup özelliğidir.

AKROSTİŞ
Bir şiirde dizelerin ilk harflerinin yukarıdan aşağıya doğru sıralandığında anlamlı bir sözcük meydana getirmesi. Divan edebiyatında akrostiş’e muvaşşah ya da istihrac denir. Eski Yunan ve Latin edebiyatında ise akrostiş "üç dize" anlamına gelir.
Örneğin:
Varolan bir sen, bir ben, bir de bu bahar
Elden ne gelir ki? Güzelsin, gençliğin var
Dünyada aşkımız ölüm gibi mukaddes
İnan ki bir daha geri gelmez bu günler
Âlemde bu andır bize dost esen rüzgar
Cahit Sıtkı Tarancı
Şiirin dizelerinin ilk sözcükleri alt alta okunduğunda "VEDİA" ismi çıkıyor.

AKS, AKİS
Bir cümlede, bir dizede iki sözcüğün ya da sözcük topluluklarının yerleri değiştirilerek yapılan söz sanatı. Cümle ya da dizede bir sözcük diğerinin önüne ya da arkasına getirilerek cümle ya da dize tekrarlanır. Tard ü aks veya aks ü tebdil de denir. Aks-i tam (tam akis) aks-i nakıs (eksik akis) olmak üzere iki türü var.
Aks-i tam, cümle ya da dizenin anlamlı iki parçası kalıp halinde yer değiştirir, ekleme ve çıkarma yapılmaz. Örneğin:

Mümkün değil Hudâyı bilmek de bilmemek de
Mâtem görünür şâdi şâdi görünür mâtem

Aks-i nakıs, Cümle ya da dizelerde anlamlı sözcük topluluklarının yerlerinin bazı ekleme ve çıkarmalar yaparak değiştirilmesi yöntemidir. Örneğin:

Hayran oluyor kudretine, sun’una insan
Hayran oluyor kudretine, sun’una hayran
İsmail Safa

AKSAN
Vurgu demektir. Söyleyiş farkını belirtmek için bazı seslerin üzerine konur.

AKS-İ MÜFRED
Bir sözcükteki har